24 Temmuz 2008 Perşembe

22 Temmuz 2008 Salı

Sabah, akşamdan aldığımız ders sonucu ( dağda güneş yoksa hava soğuk olur ) öğlen saatine kadar bekliyoruz.  Sabah nehirde elimizi yüzümüzü yıkamayı hayal ederken yemek kabımızı bile soğuk su yüzünden yıkayamadık:) 

Bizim bu hareketimize karşılık 30 dakika sonra 6-7 yaşından başlayan ve onlarca gencin oluşturduğu gruplar köprümüzün altından rafting yapmaya başladılar, harikaydı. Normalde iki yetişkinin yan yana oturduğu yere bu gençler 4 kişi sığıyorlardı vs vs … 

Daha sonra öğlen güneş tepedeyken yola koyulduk. Yol büyüleyici bir hal aldı. Etrafımızda biblo gibi evler,  kartpostal gibi manzaralar derken bir baktık ki fotoğraf çekmekten pedal çeviremiyoruz ve güneşin sıcağı bizi etkiliyor. 

Hemen hızla toplandık yokuşları çıkmaya başladık. Tek bir inişin olmadığı bu yol etrafın güzelliği sayesinde oldukça eğlenceli geçti. İrtifa arttıkça hava ve özellikle gölgedeki sıcaklık çok düştü. 10 derecenin altına düşen sıcaklıklarda hemen İzlanda için getirdiğimiz uzun kolluklarımızı rüzgar  geçirmez kıyafetlerimizi giyindik. Tam bitti dediğimiz vakitlerde yeni bir tepenin ve tırmanışın olması bizi biraz yıpratır gibi oldu. 

Tam bu sırada yolun kenarında gördüğümüz karlar bizi kendimize getirdi:) Temmuz ayının sonunda karların arasında bisiklete biniyorduk, üşüyorduk. 

Ve tam o sırada Saint Bernard (bilindiği gibi can kurtaran bir köpek türüdür) köyüne ulaştık… Ve canımızı kurtacak iki maket köpek dışında bir köpek göremedik… 


KOCAMAN motivasyon arttırıcı çikolata ile enerji depolayıp… Fransa sınırına adım attık…

Sınır sadece 2 adet bayrağın yan yana durmasından ve Avrupa Birliği sembolünün altında "France" yazan bir tabeladan ibaretti …

İşte güzel iniş zamanı. Pedal çevirmeden 30 km ve buz gibi sogukta daha da giyindik… Dağların dibine indik ve yine sıcak hava … 

Arkamıza baktığımızda "nereden nereye" dedik ve gülümsedik… Artık Alp Dağları arkamızda kalmıştı ve biz FRANSA'daydık… bakalım bu akşam nerde yatacağız? 

21 Temmuz 2008 Pazartesi


Sabah uyanınca tabi ki kurmuş olduğumuz çadır gece ki kadar insanlardan korunaklı ve gizli olmuyor. Sabah bizi goren 2-3 tonton kişinin bizim bu hareketimizi sempatik bulması ve gülümsemesi ayrıca bizi mutlu etti. Tekrar vadide yola koyulduk. Geneli çıkıs olan yolculuğumuz sağımızdaki ve solumuzdaki dağların giderek yükselmesi ve bizi çevrelemesiyle devam ediyor. Ve en sonunda Avrupa'nın en yüksek zirvesi olan Mont Blanc'ı goruyoruz.
Tam "saat daha erken, biraz daha binelim" derken harika bir kamp yeri buluyoruz!! 
1909'da yapılmış gürül gürül akan bir nehrin üzerindeki kullanılmayan ve gözlerden uzak bir köprü…

Köprünün üzerine yerleşmek için ufak 10 metrelik bir orman patikasını geçmemiz gerekiyor. ( hic sorun değil :) köprü taştan olmasına rağmen çadır kuracak yer bulmak için zorlanıyoruz. Nedeni ise bu eski köprünün taşlarından zemininden fışkıran yüzlerce bitki, ağaç ve yosun :) 
Altımızda gürül gürül akan bir nehir ve karşımızda en yuksek zirve ve aksam yemeği yapılmaya başlanıyor… güneş yavaş yavaş dağların arkasına geçiyor ve birden buz gibi bir hava. İşte o an birbirimize bakıp iyi ki durmuşuz diyoruz. Hava çoook soğuk… 
Ve gitgide daha da soğudu. 
Ve yedik.
Ve uyuduk.
Biraz da üşüdük… 

20 Temmuz 2008 Pazar

Eee o kadar kısa sürede o kadar uzun bisikete binince biraz tembellik yaptık… Çadır yeri uygun olunca çok erken kalkmak için pek neden olmuyor…Sabah bir parkta kahvaltı yaparken yine yaşlı bir İtalyan dede ile iletişim kurmaya çalıştık… ama sanırım beceremedik. Daha önce bahsettiğimiz gibi Avrupa'da aynı yöne giden yol sayısı ve seçenekleri çok fazla ve biz genel olarak daha az taşıt olan yollada binmeyi tercih ediyoruz Tabi bunun da dezavantajları oluyor. Daha dik yokuşlar, daha dolambaçlı bozuk yollar, ama bir kere o dik yokuşları çıkabildiniz mi manzara olsun, yolun keyfi olsun size bütün ağrılarınızı unutturuyor. Yine böyle bir yolda zar zor çıkıp arkasından keyifle, hızlıca güzel kokular arasında  inişler yaparken Murat'ın tekeri patlıyor ve 10 dakika mola…
Teker tamir edilirken herhangi bir maddenin saplanması sonucu değil hızla giden Murat'ın hızla dururken jantın ısınması ve ısınan jantın iç lastiğinin daha önce tamir olan yerini eritmesi sonucu olduğunu fark ettik. Ve iniş bitti yağmur çiselemeye başladı. Biz Aosta vadisinde ve vadiyi koruyan biribinden güzel gözetleme kulesi ve kalelerin arasında sürüşümüze devam ettik. Yağmurun artmasıyla oldukça güzel bir yere tekrar çadırımızı kurduk. Ve aksam yemeği ve mutluluk ve uyku... Zzzzz...

19 Temmuz 2008 Cumartesi


Ve ayrılık vakti... Sabah 10 gibi son hazırlıklarımızı yapmak üzere uyandık. Sabah kalktığımızda farkettik ki biz böyle 2 gün daha geçirirsek bi daha yola çıkamayacağız ve bu tur böyle geçecek . Barbara (İtalyan arkadaşımız ) bize bütün yorgunluğumuzu unutturdu. Ve bize yolluk hazırlayıp öyle uğurladı… Bisiklet sürmeye başladığımızda ikimizin farkına vardığı ortak şey tura başladığımız ilk günden çok daha güçlü diri ve mutluyduk ki  yola saat 1'de de cıkmamıza ragmen 110 km yol gidebildik. Akşam yine uygun güzel bir ağaç dibinde çadırımıza yer bulduk. Sivrisinek saldırsından çadırımızın içine kaçarak kurtulduk.   


18 Temmuz 2008 Cuma

Yine rahat yatağın verdiği konforla uzun uzun uyurken evin kedisi(ismi Tekir) tarafından tırmalanıp uyandırıldık. Akşam arkadaşımızın eve gelmesi ve bizi COMO gölü kıyısındaki ve onun önerisi ile gerçek İtalyan pizzasını en iyi yapan NAPOLİ ( ki ona göre bütün yemekleri çok güzel olan bir şehir) pizzasını tadabileceğimiz güzel mütevazi bir pizzacıya gittik… yedik içtik eğlendik ve bisiklete binmeden de yorulmayı becerdik. 

17 Temmuz 2008 Perşembe

Ve uyandık …Öğlen 12'de kalkıp günü başlatmak ne kadar ilginçmiş. Bugün bisiklete binmediğimiz için günümüz oldukça yavaş ve durgun geçmekte. Günlüğümüz ve fotoğraflarımızı blog için hazırlarken bir yandan da evin bütün imkanlarını kullanıp elektronik donanımızı şarj ettik. Ev sahibi arkadaşımız bize Türk konukseverliğini İtalyan tarzında gösterdi. Yıllardır Türkiye'de tatil yapan ve ülkemizi çok seven bu arkadaşımız dilleri ısırtacak yemekler hazırladı ve bize sohbetlerimiz esnasında ülkesi hakkında ufak ufak bilgiler verdi. Nerede ne yenir nerelerdeki insanlar nasil yapıdadır vs vs… Sonuç güldük eğlendik ve oldukça rahat bir yatakta uyuduk…

18 Temmuz 2008 Cuma

16 Temmuz 2008 Çarşamba


Sabah uyandığımızda sümüklü böcekler tarafından kuşatıldığımızı farkettik ve hemen sümüklü böcek operasyonu yaparak pedal basmaya başladık.

Ekmeğimizi aldıktan sonra kahvaltımızı yaptık. Bugün Como’daki arkadasımızda kalacagımız için sadece 60km yapmayı planladık. Onun için de molalarımız daha uzun oluyor. Kahvaltı sonrasında Alp'lerin eteklerinde pedal basmaya devam ettik. Bazı zirvelerde kar görüyoruz gibi geliyor. Öğlen molası için yolun kenarında Alpler manzaralı bir çocuk parkında durduk.

Ve tam yemek yapmak için tenceremizi çıkarttığımızda farkettik ki sabah yaptığımız sümüklü böcek operasyonu çok da başarılı olamamış.
Como’ya vardığımızda henüz mesai saatindeydik ve arkadaşımız işyerindeydi. Bize anahtarını verdi ve sonrasında komşuları polisi aramasın diye telefon açtı. Evi bulup hemen kendimizi duşa attık ve üzerimizden akan sarımsı sularla şaşırdık :)
Akşam yemeğimiz alışmadığımız şekilde mozzerallo buffalo,ton balıklı minik biber dolması ve patlıcanlı arkadasımızın kesfettigi özel bir yemekle yaptık. Bu arada evinde misafir oldugumuz arkadasımız tam bir Türkiye hayranı. Gelecek Nisan ayında işinden ayrılıp Türkiye'ye yerlesmek istiyor. Dolabında Türkiye'den alınmıs kahve bile mevcut :)