Bisikletle İzlanda'ya Gidiyoruz!

24 Eylül 2008 Çarşamba

2008-10-05T04:59:00.000-07:00

Saat 5 ve havaalanı hareketlenmeye başlıyor. Saat 05.30'da check-in'imizi yaptırıp gidiş katına çıkıyoruz. Ve bir anda 15 saattir ufacık olduğunu düşündüğümüz havaalanı bir anda kocamanlaşıyor. En sonunda 7.30'da uçağımıza yerleşiyoruz..Saat 8.05'de ikimizde uykuya dalıyoruz. Tabii Hasan(turun uykucusu:) daha bir ağır uyuyor..

Ve sonunda 2.5 aydır yollarda geçen hikayemiz Londra havaalanında sonlanıyor!!

23 Eylül 2008 Salı

2008-10-05T04:52:00.000-07:00

Artık İzlanda'daki ve Bike2Iceland'daki son günümüz..Bisikletlerimize atlayıp hediyelerimizi almaya çıkıyoruz ve yağmurda birazcık ıslanıyoruz. Elimizde hediyelerle hostelimize dönüyoruz. Ve saat 13.30'da Flybus otobüsü ile havaalanına doğru yola çıkıyoruz. Celine, Alexi ve bisikletlerimizle birlikte. Havaalanına ulaştığımızda Celine ve Alex'i son 2 günlerini geçirecekleri Alex Hostel'e uğurluyoruz. Biz de bisikletlerimizi, kutulamaya başlıyoruz. Bisikletlerimiz kutulandıktan check-in için herşeyimizi hazırladýıtan sonra uçağımıza sadece 15 saat kaldığını farkediyoruz. Ve bu 15 saat son 2.5 ay gibi bir anda akıp gidiyor..

22 Eylül 2008 Pazartesi

2008-10-05T04:43:00.000-07:00

Cama Celine'nin tıklayıp "haydi sabah oldu" demesiyle uyanıyoruz. Peki Celine nerenin camına tıklıyor??

Bize1 gecelik ev sahipliği yapan kiralık arabamazın camına tıklıyor. Günün ilk ışıklarıyla Skogafoss şelalesini de fotografladıktan sonra Reykjavik'e doğru yol alıyoruz. Tam vaktinde araba kiralama şirketine ulaşarak sadece 1 günde 1000 km'lik ufak İzlanda turumuzu sonlandırıyoruz. Günümüzü yine hostelimizin sevimli mutfağında diğer insanlarla geçirdikten sonra çadırımıza çekiliyoruz.

21 Eylül 2008 Pazar

2008-10-05T04:36:00.000-07:00

Sabah hostelimizin resepsiyonuna ilerlerken hostelden araba teslim almaya gelmiş araba kiralama sirketinin görevlisiyle karşılaşıyoruz. Bize verdiği fiyat bir önceki gün aldığımız fiyatlardan daha düşük olunca hemen arabasına atlayıp araba kiralama şirketine gidiyoruz. Saat 9.30'da Reykjavik'den uzaklardayız. Geysir ve Gullfoss'a gittikten ve oralarda iyice ıslandktan sonra dünyadaki en aktif yanardağlardan biri olan Hekla'yı görmek hedefimiz. Ancak iyice alçalmış bulutlar ve offroad haline dönen yol bizi bu kararımızdan vazgeçiriyor ve Jökulsarlon'a doğru yeniden ana yola çıkıyoruz. Selfoss'da öğle yemeğimizi yedikten sonra günün son ışıklarıyla(merak edenler için bugün 12 saat günışığı var:) fokların yüzdüğü buz dağlarıyla süslenmiş Jökulsarlon'a varıyoruz. Yine arabanın dışında ıslanıyoruz ama günün sonunda hepimiz çok mutlu bir şekilde Reykjavik'e 150 km uzaklıktaki Skogafoss'ta uyuyoruz.

20 Eylül 2008 Cumartesi

2008-10-05T04:31:00.000-07:00

Kahvaltıda bir yıldır evli olan ve balayılarını İzlanda'da tandem bisikletlerine binerek geçiren Celine ve Alex ile tanışıyoruz. Maceralarını dinleyip fotoğraflarına göz atıyoruz. Jökulsarlon gölünde çektikleri buz dağlarına bakarken yeniden oralara gitmeye karar veriyoruz. İlk önce birkaç firmadan araba kiralamak için fiyat alıyoruz. Akşam yemeğinde plan yapıp bir sonraki gün sabah 8'de araba kiralamaya karar veriyoruz. Erken kalkmak için erkenden yatıyoruz :)

19 Eylül 2008 Cuma

2008-10-05T04:28:00.000-07:00

Şirin mutfağımızdaki kahvaltıyla güne başlayıp, öğle yemeği ve akşam yemeğiyle zamanımızı geçiriyoruz. Bu sırada Japonya'dan Kanada'ya kadar dünyanın pek çok farklı ülkesinden insanla tanışıyoruz.

18 Eylül 2008 Perşembe

2008-10-05T03:15:00.000-07:00

Hostele iyice yerleşiyoruz.. Dışarıdaki yağmur ve rüzgardan dolayı günün çoğunu hostelde geçiriyoruz. Hostelde geçirdiğimiz zamanın çoğunda da ortak mutfaktayız. Şehir merkezine bisikletle inerken rüzgarın ne kadar da kuvvetli olduğunu hissediyoruz. Akşam 7 sularında mutfağın önünden geçen Nina'yı görüp şaşırıyoruz. Egilstor Reykjavik arasındaki hızlı şoför deneyimlerimizi paylaşıyoruz :) Hostel tıka basa dolu olduğu için yine çadırımıza doğru bir depar atıyoruz.

17 Eylül 2008 Çarşamba

2008-09-19T05:56:00.007-07:00

Bir gün önce Sejydisfjordur'den kiraladığımız aracı Reyjkavik'e bırakmak için erkenden yola çıkıyoruz ve ilginç bir sabah trafiğine takılıyoruz. İstanbul'da gibi hissediyoruz kendimizi. Bilgi merkezinin açılmasından sonra Stefanla vedalaşıp kalacağımız hostele dogru gidiyoruz. Yer olmadığını öğrendiğimiz hostelin bahçesine çadırımızı kurup arabayı teslim ediyoruz. Ve sonunda gerçek bir mutfakta yemek yapmanın verdiği rahatlıkla karınlarımızı doyuruyoruz. Biraz dinleniyoruz ve dışarıdaki fırtınanın dinmesini beklemeye baslıyoruz :D

16 Eylül 2008 Salı

2008-09-19T05:56:00.006-07:00

Kaptan'ın hadi uyanın geldik demesiyle uyanıyoruz. Sabah 3'de inmiş olmamızı limanın bekleme salonunda kahve yardımıyla atlatıyoruz. Bu sırada İzlanda'ya gönüllü bir projede çalışmaya gelmiş Jonathan ve Nina ile tanışıyoruz. Jonathan'ın Budapeşte'den İstanbul'a olan bisiklet yolculuğundan aklında kalanlarla birlikte kahvaltı yapıyoruz.
Saatin 8:30 olmasıyla minibus gelip Egilstor'a götüruyor bizleri. Tam Jonathan ve Nina ile araba kiralama hayalleri kurarken kendimizi İtalyan Stefan ile aynı arabada buluyoruz Reykjavik'e giderken. Arada gözümüze kestirdiğimiz gayzerlerde duruyoruz. İçimize bol kükürtlü havayı çekerek yolumuza devam ediyoruz. Bu sırada hızlı şoförumüz Stefan radara yakalanıyor ve polis tarafından durduruluyoruz.:) Hava iyice bozuyor ve artık bisiklet üzerinde değil arabanın içinde olduğumuz için çok seviniyoruz. Akşam üzeri Rejykavik ve ardından da Keflavik'e ulaşıyoruz. Günü bitiriyoruz.

15 Eylül 2008 Pazartesi

2008-09-19T05:56:00.005-07:00

Sabahın ilk ışıklarıyla aydınlanan Faroe adalarına çıkıyoruz. Biraz uykuya kaptırdığımız için kendimizi sadece deniz fenerine kadar uzaklaşabiliyoruz.Gemiye geri döndüğümüzde gemide sadece 3 çocuk kalmış olmasıyla çocuk alanına yerleşiyoruz. İçeride yürümek daha da zorlaşıyor. Bir sağ bir sol yapa yapa yürümek zorunda olma durumuna alışıyoruz.Ve geceyi sadece bize kalan odamızda geçirmek üzere su seviyesinin altında kalan katımıza inerek bitiriyoruz.

14 Eylül 2008 Pazar

2008-09-19T05:56:00.004-07:00

Bror'un kapımızı çalmasıyla güne başlıyoruz. Ardından hızlı bir kahvaltı ve limanda buluyoruz kendimizi. Bisikletlerimizi kutuladıktan sonra Bror'a el sallayıp feribota biniyoruz (kutularımızı farketmiyorlar bile, zira sistemde oluşan bir sorundan dolayı check in'e bile girmeden direkt feribota yönlendiriliyoruz. Ve hiç polis göremeyip yine şaşırıyoruz.
Feribotun rezervasyonunda bu sefer de odamızla ilgili bir problem yaşıyoruz ve yine seyahat acentasıyla telefonda geçen dakikalar birbirini takip ediyor. En sonunda 9 kişilik bir kuşeti 4 kişi paylaşıyoruz. Ve en sonunda duşlarımızı alıp rahatlama moduna geçtikten sonra kaptandan gelen 'fırtına dolayısıyla programımız değişti' uyarısını duyuyoruz. Kaptanın çarsamba günü olacak fırtına dolayısıyla biraz hızlanmaya ve Faroe adalarında 11 saat yerine 5 saat kalmaya karar verdiğini öğreniyoruz. İnsanın gemide yürümesinin ne kadar da zor olduğunu ilk defa deneyimliyoruz.

13 Eylül 2008 Cumartesi

2008-09-19T05:56:00.003-07:00

İzlanda için stok yapıyoruz ve artık İzlanda'ya geçmeye hazırız.

12 Eylül 2008 Cuma

2008-09-19T05:56:00.002-07:00

Evde bir sürü oyalanıyoruz. Ardından dışarıda bisikletleri temizleyen Hasan'ın cama tıklatmasıyla son bir ay içindeki beşinci büyük yangını görüyoruz kartal yuvamızdan. Akşam yemeğine Bror'a davetliyiz. Birkaç ev partisine katıldıktan sonra sabah 6 sularında birbirinden muhteşem yemekleri yemiş olarak eve dönüyoruz.

11 Eylül 2008 Perşembe

2008-09-19T05:56:00.001-07:00

Murat'ın misafir olduğumuz Sam'in bilgisayarını viruslerinden kurtarmasıyla güne başlıyoruz. Daha sonra mezun olan mimarlık öğrencilerinden eve masa geliyor. Ama 4 kişi yaklaşık 45 dakika harcayarak ancak kurabiliyoruz masayı. Dün bulduğumuz çözüm için bisikletçileri dolaşmaya başlıyoruz. İlkinde bulamasak da ikinci gittiğimiz mağazadan elimizde karton bisiklet kutularıyla çıkıyoruz. Misafir olduğumuz evin en tepede olması bizi yukarı çıkan ayaklı kutulara benzetiyor. Bu sırada yoldan arabasıyla geçen Bror (Sam'in masasını eve arabayla getiren arkadaşı) gülerek yanımızda duruyor ve bizi Bergen'in en tepesine kadar arabasıyla götürüyor. Ardından 40'lı yaşlarındaki Bror (hastabakıcıymış önceden)' un mezuniyet sergisine gidiyoruz. Bir gün daha bitiyor böylece.

10 Eylül 2008 Çarşamba

2008-09-19T05:56:00.000-07:00

Sabaha kadar sohbet etmemize rağmen güne her zaman ki gibi erken başlıyoruz..Ama bu sefer çamaşırlarımızı pedal çevirerek kirletmek yerine çitileyerek temizliyoruz. Daha sonra internetten 3 ay önce aldığımız biletler hakkında seyahat acentasıyla mail yoluyla inatlaşarak geçiriyoruz. Sonunda çözümü bisikletlerimizi feribota sokarken kutulama fikri geliyor.(bisikletler için ekstra 74 Euro vermektense, 200kg olan bagaj hakkımızı kullanıyoruz :)) En sonunda Murat'ın yol boyunca özlediği pilav yoğurt ikilisini gerçekleştirmek üzere alışverişimizi yapıyoruz.

Blogumuzu Takip Edenler İçin Özel Not :)

2008-09-12T04:26:00.000-07:00

İlk önce blogumuzu takip edenler neden arada bir sesimizin soluğumuzun kesildiğini anlayabilsinler diye bir açıklama yapalım istiyoruz. 2 aydır yoldayız ve genelde internete yanımızda bulunan taşınabilir bilgisayar ve güvenliği etkinleştirilmemiş kablosuz internet bağlantıları sayesinde ulaşıyoruz. Bazen kablosuz erişemediğimiz yerlerde kaldığımız bazen de bilgisayarımızı şarj edecek medeniyetten uzakta kaldığımız için 2-3 haftalık kopukluklar yaşatabiliyoruz :)

9 Eylül 2008 Salı

2008-09-12T04:21:00.000-07:00

Sonunda Bergen’deyiz. İlk hedef turizm bilgilendirme ofisi. Limanda bisikletlerle seyahat etme konusundaki sorunumuza çözüm bulamayıp Brigette ve Sam’in kartal yuvasını andıran evlerine doğru epey zorlu bir tırmanış yapıyoruz. Yüzyüze de tanıştıktan sonra ilk hedefimiz tabii ki duş almak oluyor. Ve uzun bir sohbete başlıyoruz. Bisiklete bu kadar az binen bünyelerimiz sabaha kadar ayakta tutuyor bizleri.

8 Eylül 2008 Pazartesi

2008-09-12T04:15:00.000-07:00

Bugün güne daha başlamamızın 2. saatinde bir göl kenarını gözümüze kestiriyoruz öğle yemeği için. Öğle yemeği sonrasında güneşin de etkisiyle mayışıyor ve bu güzel mola yerimizi kamp yerine çeviriyoruz. Bergen’e sadece 25 km kalmasına rağmen gölde sadece biz ve ikizleriyle balık tutmaya çalısan bir aile var. Bu bize ‘acaba göl başına düşen kişi sayısı acaba kaçtır?’ sorusunu düşündürüyor :) Sonunda yakalanan balıkla ikizler eğleniyor biz de sürekli gölde zıplayan balıklardan birini yakından görme fırsatı buluyoruz.

7 Eylül 2008 Pazar

2008-09-12T04:10:00.000-07:00

Sabah kahvaltısında Joseph ve Leigh ile karavanlarıyla Türkiye’de gidebilecekleri yerleri işaretliyoruz harita üzerinden. Benzin fiyatlarından bahsedip biraz dudaklarını uçuklatıyoruz Türkiye hakkında. Sonrasında onlar biraz hızlı biz biraz yavaş yola düşüyoruz yeniden. Market ararken ilk defa pazarları kapalı marketlerle karşılaşıyoruz Norveç’in bu kısımlarında. Neyse ki her zaman yanımızda aci durum stoklarımızı taşıyoruz ve pazartesiye kadar beklemek pek bir problem yaratmıyor. İnternette tanışstığımız ve Bergen’de bizi misafir edecek Brigette ve Sam’le mesajlaşıp son konumumuzu ve ne zaman Bergen’de olacağımızı haber veryoruz. Feribottan önceki son 100 kilometremize girmenin verdiği rahatlıkla uykuya dalıyoruz.

6 Eylül 2008 Cumartesi

2008-09-12T04:05:00.000-07:00

Bir önceki gecenin halen içimize işlemiş olan soğuğuyla uyanıyoruz. Kırmızı kırmızı ‘şirinler’ mantarlarının arttıgı yollarda ilerlerken ilk molamızı büyük bir şelalenin önünde veriyoruz. Ve iyice içimizi ısıtan guneşle birlikte yolun keyfini çıkartmaya başlıyoruz. Öğlen molamızdan önce Hasan’ın son 3-4 gündür iyice azalan hızına şahit oluyoruz. Murat’ın otostop cekmeye çalışanlarla sohbete başlamasından yarım saat sonra gölün kıyısında yemeğimizi bitiriyoruz. Biraz da dinlendikten sonra yola çıktığımızda halen otostop çekmeye çalısanlara el sallayıp yolumuza devam ediyoruz ve bisikletli olduğumuz için ne kadar şanslı olduğumuzu bir kez daha fark ediyoruz. Ve akşama doğru bir kaç karavancıyla birlikte süper bir deniz kıyısında güneşi batırıyoruz. Avusturalya’dan emekliliklerini kutlamak için gelen çiftle sabah kahvaltısında buluşmak üzere sözleşiyoruz..

5 Eylül 2008 Cuma

2008-09-12T04:02:00.000-07:00

İzlanda için feribota bineceğimiz Bergen’e 200 km'den az kalmış bile. 14 Eylül'e kadar bir sürü vaktimiz var ve gazetelerden takip ettiğimize göre güneşli bir hafta bizi bekliyor. İyice yavaşlamanın vakti gelmiş derken birden kopan bir zincirle karşılasıyoruz ama bu sorunun altından kalkması yine 10 dakikayı geçmiyor Murat’ın. Bugüne kadar ki en soğuk gecemizi yaşıyoruz akşam. Uyku tulumlarımız dışında kalan her santimetrekaremiz buz kesmiş şekilde uyuyoruz..

4 Eylül 2008 Perşembe

2008-09-12T03:48:00.000-07:00

Yeniden bisiklete binmeye başlıyoruz ve haliyle tünellere kaldığımız yerden devam ediyoruz. Ama yine tünel çıkışında ulaştığımız Aurland’de yağmura yakalanıyoruz ve fiyordlar manzarasıyla yağmurun dinmesini bekliyoruz. Kısacık da olsa duran yağmurdan yararlanıp kendimizi hemen yollara atıyoruz zira yolun bundan sonrasında neredeyse yağmurdan hep korunacagız. Önumuzde biri 5 diğeri 11.4 kilometrelik 2 tünel var :) Dışarıdaki havanın soğukluğuyla giyinmiş olan ve bol oksijene alışmış vücutlarımız 5 km ve yokuş yukarı olan tünelde biraz su kaynatır gibi de olsa ikimizde de kapalı mekanda kalma korkumuz olmadığını fark ediyoruz yaklaşık 45 dakika ilk tünelin içinde ilerlerken. Tünelin çıkışına doğru gördüğümüz ilk ışıklar bir yandan sevindiriyor bizi diğer taraftan da düşündürüyor, zira önümüzde 11.4 km daha var :) Biraz oksijen doldurduktan sonra ciğerlerimize ikinci tünelimize giriyoruz. Bu sefer eğleniyoruz hem de 5 kilometrelik tünelle kazandığımız irtifayı 11.4 km boyunca kaybediyoruz ki 11.4 kilometrelik tünelden çıkmamız 30 dakikayı bile bulmuyor. Ama tünel çıkışında temiz hava eşliğinde hemen kamp kurmak en eğlencelisi :)

3 Eylül 2008 Çarşamba

2008-09-12T03:45:00.000-07:00

Dün gece çıtamızdan yine kötü sesler geliyor. Ama bu seferlik tamir etmiyoruz. Zira çadırımızın çıtasını tamir etmek için çadırımızı toplamamız lazım ve 2 gündür yağan yağmurda buna pek fırsatımız olmuyor.

2 Eylül 2008 Salı

2008-09-12T03:41:00.000-07:00

Sabah gölün karşı kıyısında geyikleri görüyoruz uzaktan uzaktan. Sonra yola çıkıyoruz ıssızlıga doğru. Yolda koyunlar ve keçiler kendi başlarına ‘çıngır çıngır’ yol alıyorlar. Çoban görmek imkansız ama yoldan saatte 5 araç geçiyor ve bunların ikisi bisiklet :)

Ardından tünellere girmeye başlıyoruz. Bazısı uzun bazısı kısacık ama hepsi buz gibi. Ve tünellerin sonunda yağmura yakalanıyoruz.
Hemen çadır kurup kendimizi kurutuyoruz. Bisiklete binmeyince vakit bir türlü geçmiyor geliyor insana.

1 Eylül 2008 Pazartesi

2008-09-12T03:35:00.000-07:00

Sabah Murat’ın patlak lastiğini tamir ederek yola çıkıyoruz. Öğlen alışverişimizi yaptığımız marketin babasının verdiği tavsiye ile 7 ve 50 numaralı yol ayrımında 50 numaralı yoldan gitmeye karar veriyoruz. Ve gerçekten tavsiyenin ne kadar yerinde olduğunu görüyoruz. Bazen saatte en fazla 10 aracın geçtiği yerlerden geçiyoruz. Yani sadece bisikletlerimiz ve biz. Gün sonunda bir göl kıyısındayız yine. Sadece rüzgar sesi ve çıngırak sesleri uzaktan uzaktan.

31 Ağustos 2008 Pazar

2008-09-12T02:21:00.000-07:00

Günün en ilginç olayı öğlen molamızı verdiğimiz Nesbyen’in tabelasında 20.06.1970 de 35.6 derece olan hava sıcaklığıyla övünmeleri ve bu sırada Türkiye'de ki hava sıcaklığı ortalamasının 30'ların üzerinde olduğunu tahmin etmemiz :D

30 Ağustos 2008 Cumartesi

2008-09-12T02:18:00.000-07:00

Norveç'te terkedilmiş çiftlik evlerinin ve kulübelerinin sayısı gittikçe artıyor..Ve gün sonunda bunlardan birinin bahçesinde yanından akan nehir sesi eşliğinde uyuyarak buluyoruz kendimizi :)

29 Ağustos 2008 Cuma

2008-09-12T02:15:00.000-07:00

Bugün uzun zamandır yanlarında kamp yaptığımız yemek molası verdiğimiz göllerden birinde yemek molası verdiğimizde Hasan’ın güneşi görüp kendini tutamamasıyla ve sonunda göle girmesiyle geçiriyoruz. Yollar yoğunlaşıyor bisiklet yolları azalıyor. Ama yolda olmak, bisikletle bir yerden bir yere gidiyor olmak her zaman güzel :D

28 Ağustos 2008 Perşembe

2008-09-12T01:55:00.000-07:00

Sonunda erzaklarımız bitiyor ve Norveç’teki ilk alısverişimizi yapmak üzere eurolarımızı Norveç kronuna çevirmemiz lazım.

Turun başladığı ilk günden beri ilk defa bir bankada kuyruk beklemek zorunda kalıyoruz :)

Kendimizi Moss Horten arasındaki feribotta buluyoruz..

Geçiş sırasındaki manzara büyüleyici :D

27 Ağustos 2008 Çarşamba

2008-09-12T01:50:00.001-07:00

Sabah uyandığımızda ilk işimiz çadırımızın çıtasını tamir etmek. Bu işte ustalaşan Murat’ın işi bitirmesi sadece 10 dakikasını alıyor. İkinci yaptığımız ise İsveç’i terk edip Norveç’e geçmek..

Tabi yine sınır göremiyoruz. Sadece arabaların plakaları degişiyor. Yağmur yine peşimizde gün boyunca. Hatta 2 saatimizi benzinliğin içinde geçirdiğimiz zamanlar oluyor. Gün sonunda ıslansak da yola devam etmeliyiz diyerek çıktığımız yolda Murat’ın önce geyik görmesine daha sonra da terk edilmiş ve kapısı açık bir kulübe bulmasıyla şaşırıyoruz. En azından akşam gayet kuru uyuyacağımızı bilmek içimizi rahatlatıyor.

26 Ağustos 2008 Salı

2008-09-12T01:46:00.000-07:00

Her ne kadar yağmuru özlemiş olsak da sabah güneşini de özlemişiz. Bunu da günün yarısını çadırımızda çadırımızın kurumasını beklerken fark ediyoruz. Ve tekerlerimiz dönmeye başladığında İsveç’in adalarıyla süslü sahilinde buluyoruz kendimizi. Bu günün kafalarımızda kalan olayı göl kıyısındaki çadırımızdan geceleyin çatırdama sesinin gelmesi.

25 Ağustos 2008 Pazartesi

2008-09-12T01:42:00.000-07:00

Bir turcunun her zaman kilometrelerce gidip haritada ilerleyemediği günlerden birini yaşıyoruz.

Şehirden çıkana kadar birkaç kez yönümüzü kaybedip en sonunda kendimizi şehrin dışına attığımızda rahatlıyoruz. Yağmur eşliğinde uyumayı özlemişiz diyerek akşam çadırımıza kacıyoruz.

24 Ağustos 2008 Pazar

2008-09-12T01:38:00.000-07:00

Sabah çok erkenden kendimizi Fredikshavn limanında feribot bileti alırken buluyoruz. Feribotta son Danimarka kronlarımızı harcayarak 3 saatlik bir yolculukla İsvec’in Goteborg şehrine ulasıyoruz. Uzun zamandır çadırda kalmanın verdigi kokulardan kurtulmak için hemen bir hostele yerleşiyoruz. İlk olarak açtığımız kapı duşun kapısı :D

Yürüyerek ufak bir şehir turu yapıyoruz ama bisiklete onca kilometre bindiğimizde hiç bir şey olmayan ayaklarımızdan ‘haydi hostele gidelim uyuyalım’ mesajını aldıktan sonra hostelimizde dinlenmeye çekiliyoruz.

23 Ağustos 2008 Cumartesi

2008-09-12T01:33:00.000-07:00

Bugün sanki bizim de hayatlarımız monotonlaşıyormuş gibi hissederek uyanıyoruz. Sabah 9'da kalkıp güzel bir kahvaltı, ardından bisikletlerimizi hazırlamaca ve sonrasında düldüllerimize binip günü 6’ya kadar bisiklet üzerinde geçirmece..

Bunda en büyük pay uzun zamandır dümdüz olan yollar diye düşünürken ufak tefek tepeciklerin başlamasıyla bu düşüncemizden uzaklaşıyoruz. Her aştığımız ufak tepeciğin arkasında farklı bir manzara görme şansıyla yolumuza devam ediyoruz. Bu arada en yüksek yeryüzü şeklinin denizden sadece yüzlerce metre yukarıda olması da ayrı bir durum tespitimiz..

Gün sonunda yine bir tarlanın yakınlarında molamızı veriyoruz. FrediSkhavn’dan kalkacak bir gün sonraki feribotumuzu burada bekleyecegiz.

22 Ağustos 2008 Cuma

2008-09-12T01:22:00.000-07:00

Sabah martıların ‘’haydi yol uzun uyumayın artık’’ haykırışlarıyla uyanıyoruz. Ama martılara inat biraz daha dalgaların birbiri ardına kıyıya vuruşlarını izliyoruz, huzur doluyoruz. Ardından günün en yorucu kısmı olan bisikletlerimizi yükleriyle birlikte kumsaldan yola kadar çıkartma işine girişiyoruz. Kan ve ter içinde kalan Hasan tam tükenmişken yeniden bisiklete binmeye başlıyoruz. 30.cu kilometremizi geçtiğimizde feribot iskelesine çoktan geldiğimizi görüyoruz. Thyboron’dan Agger’e yarım saat süren yolculuğumuz boyunca rüzgar tribünleriyle etrafımız sarılıyor :) Tabi feribota binmeden önceki görevlinin önce saat 11.20 iken ‘’12 'de gelin 12'de’’ deyip sonra da tam 40 dakika boyunca yemek yaparız düşüncesiyle oturduğumuz bankdan elle ‘hadi hadi gelin’ demesine hala anlam veremiyoruz :)Bu arada uzun zamandır ilk defa bize öğlen molasında eşlik eden güneşle enerji doluyoruz. Öğleden sonra ulaştığımız Hanstholm limanından İzlanda'ya giden feribotlar hakkında biraz bilgi ve broşür topluyoruz. Market alışverişi yaptığımız sırada otostop çekerek yoluna devam etmekte olup bir enstitünün kendisine verdiği 600 Euro ile İzlanda'da ki enerji kaynaklarını incelemeye giden 19 yaşındaki Hans ile tanışıyoruz. Sohbetimize İzlanda'da devam etmek üzere ayrılıyoruz. Sonrasında uykucu Hasan’ı rüyalara doğru uğurluyoruz.

21 Ağustos 2008 Perşembe

2008-09-12T01:07:00.000-07:00

İlginç bir şekilde Hasan'ın erkenden uyanmasıyla (turun uykucusu) güne başlıyoruz. Sadece 5 km ilerledikten sonra internet erişimine ulaşıp blogumuzu güncellemek üzere saatlerimizi bilgisayar karşısında harcıyoruz :)
Deniz kokusunu ciğerlerimize çekerek arada yağmurdan kaçarak günümüzü deniz kıyısında yamaç paraşütü yapanları izleyerek, denizde tencerelerimizi yıkayarak arada guneşin batışını da patlattığımız mısırlar esliginde sonlandırıyoruz..

20 Ağustos 2008 Çarşamba

2008-08-21T06:19:00.000-07:00

Çadırımıza Çek Cumhuriyeti'nden komşular geldiğini fark ediyoruz sabah uyandığımızda ..Komşularımızı uyandırmadan yağmurla sözleştiğimiz gibi yakalamaca oynamaya başlıyoruz…Bazen bizi yakalar gibi oluyor tam o sırada duraklara, ağaç altlarına kaçıveriyoruz uzaklaşana kadar.. bütün gün yağmurla oynamanın verdiği yorgunlukla Danimarka fjordlerini gorur gormez cadırımızı kurup dogru sahile kosuyoruz..ama o kadar siddetli bir rüzgar var ki fazla duramayıp kamp alanımıza geri dönüyoruz…Gece 15-20 dakikada bir bastıran 2-3 dakikalık yağmurlarla uyuyakalıyoruz..

19 Ağustos 2008 Salı

2008-08-21T06:06:00.000-07:00

Akşam yağan yağmurun ıslattığı çadırı daha kuru bir yere taşıyıp kurutma çabasında olan Hasan’ın, çadırın ana çıtalarından birini kırmasıyla güne başlıyoruz..
Ardından yola çıkıyoruz hiçbir şey olmamış gibi..Zira bulutlar hızlı hızlı tepemizden geçişlerini yapıyorlar..Biz de ıslanmamak için hızlanıyoruz biraz daha..Bu hızımızın neticesinde aniden kendimizi Danimarka’da buluyoruz..ilk Danimarka market araştırmamızı yaptıktan sonra bu sefer Murat’ın patlayan ön lastiği için duruyoruz..Bugun 7.ci kez lastiği patlayan Murat, Almanya’nın engebeli bisiklet yollarından şikayetçi oluyor dış lastiğini hırpalamış olduğu için..Günün sonunda harika bir park alanında yemeğimizi yapıp sohbet ederken gün boyunca kaçmayı başardığımız yağmur çıkageliyor ansızın..Tam da yemeklerimizi yaptığımız sırada..Yemekten fazla uzaklaşamayan Murat masanın altına, ıslanmaktan hoşlanmayan Hasan’da yemekten uza kalacak olsa da tuvalete saklanıyor…Yağmurun bu kısa şakasından sonra yemeklerimizi yiyip kurumak üzere çadıra giriyoruz ve çadıra girer girmez tulumlarımıza sarılıp uyuyakalıyoruz..

18 Ağustos 2008 Pazartesi

2008-08-21T05:50:00.000-07:00

Sonunda uyandığımızda yeniden bulutları görüyoruz..Hemen onlar bizi ıslatmadan kaçış planları yapıp pedallara asılıyoruz..Aniden Murat’ın arka lastiginden beyaz bir sıvı Hasan’ın bisikletine fışkırıyor.."Acaba nedir nedir??" derken arka lastiğin çoktan patladığını ve patlak önleyici sıvının sadece dışarıya fışkırdığını ve işe yarayamadığını fark ediyoruz..Ama her zaman ki gibi 10 dakika içinde yeniden yoldayız. Fakat arka lastiğin yeniden patlayıvermesiyle bir 10 dakika daha zorunlu mola veriyoruz..Aksamüstü kuzey denizine ulaşıyoruz..Heryer çamur deryası..Meğerse biz Kuzey Denizi'ne gittigimizde "git" kısmındaymış. 6 saat sonra "gel" olacakmış :) Denizden esen rüzgarı arkamıza alarak biraz iç kısımlara doğru ilerliyoruz ve bir tarlanın yanıbaşında karnımızı doyurup dinlenmeye başlıyoruz..

17 Ağustos 2008 Pazar

2008-08-21T05:46:00.000-07:00

Sabahtan uyanıp düldüllerimizi yüklüyoruz ve pedal çevirmeye başlıyoruz her zaman ki gibi..Akşama doğru çok az suyumuzun kaldığını fark ederek eski bir çiftlik evinde çalısan bir çiftten su istiyoruz ama bize evlerinin çok eski olduğunu ve şu anda tamir etmeye çalıştıklarını söyleyerek musluk yerine iki yeni şişe su veriyorlar..Ama daha sonra fark ediyoruz ki maden suyu vermişler..Olsun, sıvı sıvıdır..Zaten Avrupa'da genelde maden suyu tüketiliyor :) Kamp yerimize geldiğimizde Murat’tan " Galiba pek fazla sivrisinek olmayacak bugün" demesinden yaklaşık 15 dakika sonra ilk sivrisinek tepemizden vızlayarak geciyor..Aman bir taneden birşey olmaz dedikten 10 dakika sonra ise havada binlerce sivrisinek dolaşıyor..Sivrisinek vızıltı orkestrasından güç bela çadırımıza sığınıp uyuyakalıyoruz…

16 Ağustos 2008 Cumartesi

2008-08-21T05:42:00.000-07:00

Yine güneşli bir havayla uyanıp kendimizi hemen çadırın dışına atıyoruz..Enerji doluyuz…Biraz fazla enerjiye sahibiz ki çok hızlı gidiyoruz..Patikaya dönüşen yolda hızımız Hasan’ın amortisörünün patlamasına sebep oluyor..Bundan sonraki km'leri farklı bir duruş pozisyonunuyla geçirecek:) Öğle yemeğinde kanalda kano yapanları izliyoruz biraz da kanaldaki balıkları besliyoruz..Akşama doğru bu sefer bir BMX pistinde mola veriyoruz..Minicik çocukların kocaman kocaman BMX'cilerle birlikte antrenman yaptığını görüp imreniyoruz.. Günün sonunda yolumuzu kaybediyoruz ama yine güzel bir kamp alanına götürüyor yol bizi..Kaybolmuş olsak da (yaklasık 500 metre) rahatımız yerinde..

15 Ağustos 2008 Cuma

2008-08-21T05:38:00.000-07:00

Murat’ın hava yağmurlu olacak tahminlerine rağmen şaşırtıcı bir şekilde güneşli bir havayla uyanıyoruz..Öğlen böğürtlen ve elma hasatı yaptıktan sonra uyuyakalıyoruz..Bir türlü uyanmak bilmeyen Hasan’ın uyanmasıyla yeniden pedal çevirmeye başlıyoruz ve akşam kampımızı 2003 yılında yapılmış bir Alman mühendislik harikası göletin yanı başında kuruyoruz..

14 Ağustos 2008 Perşembe

2008-08-21T05:32:00.000-07:00

Sabah yeniden bisiklete binmenin heyecanıyla erkenden uyanıyoruz..Herkes ile vedalaştıktan sonra Rose bisiklet firmasının birkaç fotoğrafını çekiyoruz…Hava ilk defa bu kadar güzel diye düşünüp pedallara asılıyoruz..Bir bisiklet yolundan diğerine geçerken birden kendimizi Hollanda'da buluyoruz..Gün sonuna doğru Almanya sınırına yakın bir tarlada kamp kuruyoruz..Bu sırada tepemizden balonlar ve paramotorların geçisiyle şenleniyoruz..

13Ağustos 2008 Çarşamba

2008-08-21T05:18:00.000-07:00

Harika bir kahvaltı yaptıktan sonra önce Tugba'yla sonra da tren garında Özlem'le vedalaşıp Bocholt’a dönüyoruz..Bocholt’ta vardığımızda önce bisikletlerimizle hasret gideriyor ardından BBV gazetesiyle ropörtaj yapmak için bisikletlerimizi yüklüyoruz..
Almanca tercümanımız olan Aynur Hanım sayesinde yarım saat süren ropörtajımız sonunda Yavuz'lara geri dönüp akşam yürüyüşüne çıkıyoruz…Yürüyüşün son km'sinde bir Türk kahvesine girip GS ve FB'nin maçlarını izliyoruz..İki takımımız da gol yedikçe geçen muhabbetlerle eğleniyoruz..Atılan gollerle havalara fırlayanları izleyip biz de arada zıplıyoruz.

12 Ağustos 2008 Salı

2008-08-21T05:14:00.000-07:00

Dortmund'daki 5.ci günümüz ve halen güneşi görebilmiş değiliz..Evde tıkılı kalmak biraz canımızı sıksa da evde bulduğumuz Ata Demirer videosu ile eğleniyoruz…Akşamüstü Wanda'yla vedalaşmak için Dortmund merkezine iniyoruz ve eve dönerken yürümemize bile izin vermeyen yağmur sebebiyle uzun zamandır ilk defa taksi kullanıyoruz :)

11 Ağustos 2008 Pazartesi

2008-08-21T05:04:00.000-07:00

Bu sabah İngiltere'den Almanya'ya geçen arkadaşımız Tuğba'yla buluşmak ve birkaç gün onda kalmak üzere hostelden çıkış yapıyoruz..Ardından ufak bir Dortmund keşfine çıkan Murat’ın bulduğu bir doğa malzemesi dükkanından soğuk geceler için daha kalın bir tulum satın alıyoruz..Böylece birimiz 2 tuluma birimiz de bu yeni aldığımız kalın tuluma sığınacak soğuk gecelerde..öğleden sonra Tugba’nın evine ulaşıyoruz..Bu sokaktaki her yer çok canlı ..Sokaklar bisiklete binen ve top oynayan çocuklarla dolu..Tabi ki ortak dil Türkçe:) Biz de alışveriş yapıp mangal keyfi yapıyoruz böyle bir ortamda balkonumuzda..

10 Ağustos 2008 Pazar

2008-08-21T05:01:00.000-07:00

Yine yağmurun sesiyle uyanıyoruz..ama bu sefer yağmura inat klasik Avrupa Pazar sessizliğindeki sokaklarda dolaşıp dondurma yemeyi ihmal etmiyoruz...Festivalin son birkaç etkinliğine daha baktıktan sonra sıcak hostelimize geri dönüyoruz…

9 Ağustos 2008 Cumartesi

2008-08-21T04:58:00.000-07:00

Ve yine yağmurlu bir güne merhaba diyoruz..Sadece kahvaltı yapıp bir sürü sandviç hazırlamak için uyanacak gücü zor bulabiliyor insan bu kadar cok kapalıyken hava ve Ağustos'un ortasındayken..Dışarıda üşüyoruz ama akşama Friendzplatz meydanında festival olduğunu öğrenip sıkıca giyinip akşama hazırlanıyoruz..Birbirinden güzel sokak gösterilerinin sonunda dinlenmek üzere yeniden hostelimize geçiyoruz..

8 Ağustos 2008 Cuma

2008-08-21T04:40:00.000-07:00

Yağmurlu bir Bochum gününden yağmurlu bir Dortmund gününe geçiş yapıyoruz trenle..Biraz garip gelse de ne olur ne olmaz diye tren biletlerimizi alıyoruz..Bu sefer kontrolör gelmiyor..İlginç olan şu ki bütün hizmetlerin güven esasına göre işlemesi..Mesela yolda meyve satış noktaları görüyoruz, onların başında da kimse yok sadece ufak bir kumbara var..herkes aldığı ürünün parasını kendi kendine kutuya atıyor olsa gerek..Dortmund'da kendimize göre bir pansiyon bulduktan sonra Wanda’nın da işten çıkıp bize katılması ile doğru bir dönerciye gidiyoruz..
Türkçe sipariş yaparken ‘’Abicim döner ekmek arası mı yoksa lahmacun arası mı olsun demesiyle’’ bir dumur yasıyoruz..Ve Dortmund'daki ilk günümüz sona eriyor..

7 Ağustos 2008 Perşembe

2008-08-21T04:24:00.000-07:00

Sabah kalkıp bir türlü değiştiremediğimiz uydudan Türkiye gündemini takip etmeye çalısıp pek başarılı olamıyoruz..ardından sabah kahvaltımızı yapmak üzere Yavuz'lara gidiyoruz..Meral çoktan poğaçaları fırında ısıtmış geleneksel bir Türk kahvaltısını hazırlamış bile..Kahvaltıdan sonra bisikletlerimizi arkada bırakarak trenle Bochum'a geçiyoruz..Burada arkadaşımız Wanda’nın evine gidiyoruz..Akşam yemeğinde karnıyarık yanına da ayran yapıyoruz..Bir gün once Tayland'dan gelip Türk yemeği hasreti çeken Özlem'in hasretini gideriyoruz..:) Akşama Wanda’nın örümcekleri için evde tuttuğu cırcır böceklerinin sesiyle uyuyakalıyoruz..

6 Ağustos 2008 Çarşamba

2008-08-19T02:26:00.001-07:00

Sabah 6.30'da kalkıp hemen çadırımızı topluyoruz ve kahvaltı için hazırlık yapıyoruz…Önümüzdeki bisiklet yolundan geçen insanlar şaşkınlık içinde geçiyorlar önümüzden..Saat 12.30 gibi sonunda Bocholt’a varıyoruz..Burada Avrupa'nın en büyük bisikletçilerinden birinde çalışan arkadaşımız Yavuz’u arıyoruz "Biz geldik" diye ve şaşırtıyoruz.:)..

Öğlen yemeğimizi memleket hasretiyle Anadolu fırınında döner ayran eşliğinde yapıyoruz..Daha sonra bir sonraki gün yapacağımız Bochum yolculuğu için tren bileti bakmaya tren garına gidiyoruz..Ayın 14'üne kadar bisikletlerimizi Yavuz'un evine bırakıp Almanya'daki arkadaşlarımızı ziyaret edip dinleneceğiz, turun geri kalanı icin enerji depolayacağız..Tren garındaki bilet satılan yerde İngilizce başlayan ve bisikletle geldiğimize dair olan sohbet Aynur Hanım'ın "Siz Türk müsünüz oralardan buralara kadar bisikletle gelinir mi deli cocuklar’’ demesiyle devam ediyor..

Bu arada öğreniyoruz ki Aynur Hanım'da biraz evvel Yavuz’un eşiyle telefonda konuşmuş ama bizim geldiğimizden haberi yokmus..Aksama Aynur hanım ve Yavuz'un ailesiyle birlikte güzel bir akşam yemeği yiyoruz ve sonu gelmeyen bir sohbet başlıyor..

Bizim maceraları arada Aynur Hanım'ın bizim dudaklarımızı uçuklatan maceraları bozuyor, bazen hikayeler kesişiyor..Özellikle üniversiteyi bitirdiği sene, cebindeki son 700 markla Avusturalya'ya tek gidiş bilet alıp daha havaalanından çıkmadan kendisine iş bulduğu hikaye bizi bir hayli imrendiriyor..

Hikayeler bitmiyor ve saat bir hayli geç oluyor. Yataklara çekilip 2250 km'lik ilk kısmın yorgunluğunu atıyoruz..

5 Ağustos 2008 Salı

2008-08-19T02:14:00.000-07:00

Bir önceki gece çadırdan kafayı dışarı uzattığımızda binlerce yıldız görüyoruz ve seviniyoruz bir sonraki gün en azından bulutsuz olacak diye..Ama sabah uyandığımızdaki tabloyla yeniden şaşırıyoruz, hem sis hem de çiseleyen yağmur:) Bir anda gün içinde hedeflediğimiz 120km'yi yapamayacağımızı düşünmeye başlıyoruz..Ancak bir anda Almanya ‘ya geçiveriyoruz Belçika'dan.. Ve bir anda her yer dümdüz oluyor..Haliyle yokuş yukarı eşek hızındaki bisikletlerimiz bir anda arap atı kesiliyor..Almanya'daki ilk market alışverişimizi yapıyoruz ve geri dönüşüm konusunda yeni bir şey daha görüyoruz..Her türlü plastik ve cam şişenin depozitosu var ve marketin bir kısmında kocaman bankolarda otomatik makinelerin icine getirdiğiniz şişeleri veriyorsunuz ve depozito bedelini almanız için bir fiş veriyor..Bu arada şimdiye kadar hiç bahsetmedik galiba, marketlerde bütün plastik poşetler paralı, haliyle kimse plastik poşet talebinde bulunmuyor, yerine evlerinden getirdikleri poşetleri kullanıyorlar ya da bizim gibi sadece elleriyle taşıyabilecekleri kadar alısveriş yapıyorlar..:)

Aachen'da yaptığımız alışveriş sonrasında Bocholt'daki arkadaşlarımıza haber veriyoruz 2-3 güne kadar yanınızdayız diye..Daha onumuzde zira 200 km'ye yakın yol var diye…Ama gün sonunda 123 km yapıyoruz ve Bocholt'a sadece 80 km kalıyor..

Artık Almanya'da kamp yapacak yer bulurken zorlanmaya başlıyoruz..Ama akşam yemeğini yediğimiz yerin çok da popüler olmamasından ve havanın kararmasından faydalanıp çadırımızı kuruveriyoruz..

4 Ağustos 2008 Pazartesi

2008-08-19T02:09:00.000-07:00

Sabah yola çıkmamızı engelleyen yağmurla uyanıyoruz yeniden..Yağmur kesilir kesilmez yeniden yollardayız..Öğle molamızda çadır çıtamızı yedek jant tellerimizi kullanarak tamir ediyoruz..Ve sonrasında 2000. kilometremizi geçiyoruz :)

Lüksemburg'dan Belçika'ya geçiyoruz. Gün içinde kampımızı tam da Belçika Almanya sınırında yapıyoruz (hoş çok da emin değiliz sınırı çoktan geçmişizdir belki de :)

Akşamında şimdiye kadar ki geçirdiğimiz gecelerin en soğuğu, üşüyoruz..:)

3 Ağustos 2008 Pazar

2008-08-19T01:55:00.000-07:00

Sabah 8.15'de kahvaltı için uyanıp koşa koşa aşağıya iniyoruz..Lindi ve Tim’den öğrendiğimiz kadarıyla Lüksemburg'da pazarları heryer kapalı hatta pazartesileri de öğlene kadar dükkanlar açılmıyor. Bunun için kahvaltıda ekmeklerimizi depoluyoruz..

Ve kahvaltının ardından hep beraber festival alanına doğru gidiyoruz..Gider gitmez farkettiğimiz ilk şey yemeklerin ücretsiz olmaması, Kalenin restorasyonu için panayırdaki bütün standlarda bilet uygulanıyor ve biz de hemen Hollanda standına yerleşiyoruz..Afrika ve Avrupa'nın ana merkezi olan bu öğreti mekanında Afrika yemeklerinden Avrupa lezzetlerine herşeyi bulabiliyoruz…Bu sırada diğer taraftan orkestralar çıkmaya başlıyor alana ama bizim bisikletlerimiz müzikten galiba daha çok ilgi çekiyor..Bir çok insan gelip rotamızı öğrenmek istiyorlar..Bir çoğu Türk olduğumuzu öğrenince çok şaşırıyor..Lindi veTim'i yine arkalarından su dökerek uğurladıktan ve öğle yemeğimizi yedikten sonra yola çıkmaya karar veriyoruz..Çadır kurana kadar sürekli üzerimizde dolaşan bulutlar sonunda bütün yağmuru bırakmaya karar veriyor ve biz de çadıra kendimizi zor atıyoruz..aralıksız yağmur sesini gece 12'ye yaklaşırken "çaaaat" diye bir ses bölüyor…hafif uykulu bir şekilde kontrol ettiğimizde çadırımızın kapı çıtasının kırıldığını fark ediyoruz..dışarıda yağan yağmurdan dolayı sabaha kadar idare edecek bir yöntem bulup sabah olmasını bekliyoruz uyku eşliğinde ..Şimdiye kadar ki yaşadığımız yağmurların en kötüsünü yaşıyoruz bütün gece..

2 Ağustos 2008 Cumartesi

2008-08-19T01:43:00.000-07:00

Sabah kahvaltımızı yaparken sırılsıklam olmus çadırımızı kurutmaya çalışıyoruz bulutların arasından kendini gösteren güneşin yardımıyla..2 gündür aynı kamp alanında olduğumuz için bir türlü dolduramadığımız sularımızı Bour köyünün çeşmesinde dolduruyoruz..Bu arada sularımızı tam doldurabildiğimiz zamanlar yanımızda 12 lt su tasıdığımızı belirtelim..çesme bulduğumuzda içtiğimiz sularla 13 litreye çıkıyordur çesmeden ayrıldığımız dakikalarda..

En sonunda ufacık miniminnacık bir kasaba olan Hollenfels'deki "youth hostel"imize varıyoruz..Geçmiş zamanlarda bir şato olan youth hosteldeki yoğunluk bizi şaşırtıyor..

Sonradan (yani oda arkadasımızın dediğine göre) öğrendiğimize göre uluslararası bir öğreti festivaliyle aynı günlerde oradayız ve bir sonraki gün festivalin son günü ve yemekler ücretsiz.

Duşumuzu aldıktan ve kirlilerimizi yıkadıktan sonra (ki hostellerde kalma sebeplerimizden en büyüğü ,zira yumuşak zeminlerde artık rahat uyuyamadıgımızı fark ediyoruz) bisikletlerimizi kilitlemek icin aşağıya iniyoruz ve iki tane gencecik turcuyla karşılasıyoruz..Hollanda'lı olan Lindi ve Tim. Yola ailelerinin onları Lüksemburg'a bırakmalarıyla başlamışlar ve Lüksemburg içerisinde 1 haftadır bisiklete biniyorlardı..Tim’in ailesi onu bir gün sonra alıp yeniden başlayacak okulları için Hollanda'ya götüreceklerdi..

01 Ağustos 2008 Cuma

2008-08-19T01:38:00.000-07:00

Sabah yine yağmurun sesiyle uyanıyoruz..Ve bu yağmur bizi zorunlu olsa da bir gün bisiklet binmekten alıkoyuyor. Yerine güzelce dinleniyoruz, arada yağmurun dindiği dakikalarda ormanda turlayıp frambuaz böğürtlen ve dağ çileği topluyoruz..Saatler bisiklet üzerinde değilken bir türlü geçmek bilmiyor taaa ki bisikletlerimize bakım yapmaya karar verene kadar..Ufak tefek bakımlarını hallederken bir bakıyoruz vakit geçmiş hızlıca..Bir sonraki gün gideceğimiz hosteldeki planlarımız üzerine konuşup uykuya dalıyoruz, yine yağmur eşliğinde..

31 Temmuz 2008 Perşembe

2008-08-14T19:54:00.000-07:00

Hedef olarak Lüksemburg görünüyor önümüzde..sadece 30 km gittikten ve Thioville’e ulastıktan sonra...
Kabosuz interneti olan bir McDonals'da mola veriyoruz..Hiçbir şey almasak, tuvaletlerini kullansak, bilgisayarımızı açıp internetten sonuna kadar yararlansak da bizi fark etmiyorlar bile. Geçirdiğimiz 4 saatin sonunda yeniden yola çıkıyoruz. Ve bir anda Lüksemburg tabelasını görüp Lüksemburg'a geçiyoruz..

Yine bir sınır geçişi sonrası bisikleti için yardım duyan birisiyle karşılaşıyoruz, fakat bu sefer sorununa çözüm bulamıyoruz..

Lüksemburg’un başkenti Lüksemburg'a ulaştıktan sonra eski şehir merkezinde geziniyoruz. Meydanlarda sokak çalgıcılarının notaları uzun zamandır paslanmış olan kulaklarımızdan giriveriyor..Şehrin hemen çıkışındaki orman koşu yoluna girip çadırımıza güzel bir yer buluyoruz..

30 Temmuz 2008 Çarşamba

2008-08-01T07:49:00.000-07:00

Bu sefer farelerin çadırın dışında kıpraşmalarıyla uyanıyoruz. Rüya makinemiz (çadır) son hızla çalısmalarına devam ediyor tabii ki. Pedal basmaya başladığımızda saat 8.30. Öğlen molamızı erik bahçesinde veriyoruz. Bugünkü hasatımızı elma erik ve böğürtlen oluşturuyor. Detaylı haritamız olduğundan beri kendimizden çok emin bir şekilde sapaklarda yol seçimimizi yapıyoruz. Hatta o kadar emin görünüyoruz ki Fransız'lar bizden yol tarifi yapmamızı istiyorlar. Ama onların İngilizcesi bizim de Fransızcamız yetersiz kalıyor. Kamp yerimizi seçiyoruz ve gün sonunda uzun zamandır ilk defa 100 km'yi aşmanın verdiği yorgunlukla uyuyakalıyoruz, ama öncesinde....

...bu da bizden size kır çiçekleri:)

29 Temmuz 2008 Salı

2008-08-01T07:38:00.000-07:00

Bu sefer de kapalı bir gökyüzü bizi karşılıyor çadırımızdan dışarı kafamızı uzattığımızda. Gece boyunca kirpiler tarafından dürtüklendiğimiz için birazcık geç uyandığımızı da belirtelim. Yola koyulduğumuzda çiseleyen yağmurdan dolayı bir benzinlikte mola veriyoruz ve kendimiz için detaylı bir Fransa haritası alıyoruz. Bundan sonra kaybolmak yok:) Hoş bazen yanlış yol seçimleri güzel sonuçlar doğursa da fazla vakit kaybetmeye gerek yok.
Bugün yolda yine turcularla karşılasıyoruz ancak sadece el sallamalarına alıştığımız için durmamalarına şaşırmıyoruz.

Öğle yemeğinden sonra yine yollardayız ve bu sefer ilginç bir şekilde karşı şeritten gelen Jose dedenin bizim şeride geçip durmasıyla soluklanıyoruz.
İsvicre'li Jose dede Norveç'ten başlamış ve Zürih'e gidiyormuş bisikletiyle. Beraber fotoğraf çektirdikten, rotalardan ve yukarı taraflardaki svrisineklerden konuştuktan sonra ayrılıyoruz.

Bu sefer arkasından su dökemiyoruz Jose dedenin çünkü su bulmakta zorlanıyoruz artık. Ama akşama doğru bir kasabada "eau potable" yazan bir çeşme buluyoruz ve bahçesini sulayan teyzeye soruyoruz içilir mi diye? Onayını aldıktan sonra dolduruyoruz bütün şişelerimizi. Gideceğimiz ülkeleri bir bir saydıkça çok şaşırıyor teyze..El sallayarak uğurluyor bizi..Kamp yerimize ulaştığımızda 93km yaptığımızı fark ediyoruz. Saat 9.30 olmasına rağmen kararmayan hava bize yemek sonrasında not almamız için vakit veriyor..

28 Temmuz 2008 Pazartesi

2008-08-01T07:31:00.000-07:00

Bugünün sürprizi her yeri kaplamış sis. Kahvaltımızı sisin kapladığı kamp yerimizde yaptıktan sonra yola çıkıyoruz ve yeniden sadece 10 km yapmıs durumdayken yolumuzu şaşırıyoruz. Fakat bu sefer yaptığımız yanlış yol seçimi bizi terkedilmiş bir kamping alanına götürüyor. Ve inanılması güç ama terk edilmiş kamping alanının duşları çalışıyor ve hatta sıcak su akıyor :)

Çamaşırlarımızı ve kendimizi güzelce temizledikten sonra öğlen sonrası uykumuza dalıyoruz mışıl mışıl..
Ve yine dümdüz yolda bir yokus aşağı bir yokuş yukarı pedal basıyoruz.

Saat 7'den önce Bourbon’a ulaşamadığımızdan dolayı bir sonraki günkü kahvaltı icin ekmeksiz kalıyoruz.

27 Temmuz 2008 Pazar

2008-08-01T07:24:00.000-07:00

Yine bir Pazar günü. Bu sefer geçen haftaki tecrübemizden dolayı hazırlıklıyız. Ama Pazar olmasına rağmen Fransa'da marketlerin açık olması şaşırtıyor bizi. Ve hemen rezervlerimizi tazeliyoruz. Bütün gün yol dümdüz olmasına rağmen bir yokuş aşağı bir yukarı çıkıyoruz. Ama haritada hızla yukarı çıktığımızı fark edince çıkışlar daha bir kolay geliyor. Aniden yağan yağmurla birlikte zorunlu bir mola veriyoruz. Moladan sonra birazcık daha bisiklete binip 90km yolumuzu bitiriyoruz. Bir gün daha böylece sona eriyor..

26 Temmuz 2008 Cumartesi

2008-08-01T07:19:00.001-07:00

Artık yolumuzu kaybetmeden gitmeye kararlı bir şekilde güne başladık. Her geçtiğimiz kasabada haritada daha da yukarılara çıktığımızı görünce seviniyoruz. Ve günün sonuna doğru yüzde 13'lük inanılmaz bir eğimle aşağıya doğru inanılmaz hızlara kavuşuyoruz. Gece çadırın içindeyken şimşekler birbirinden korkunç gölge oyunları yapıyor bize..

25 Temmuz 2008 Cuma

2008-08-01T06:51:00.000-07:00

Sabah kahvaltımızı yaptıktan sonra Rhen nehriyle selamlaşıyoruz. Rhen Nehri az kalsın bizi Paris’e kadar götürecekken , son anda fark ediyoruz ki yeniden yanlıs yollardayız :)
Bellagarde’ye doğru yol alırken dinlenmekte olan David ile karsılasıyoruz. David'de Almanya'dan yaşamakta olduğu Fransa'ya bisikletle gelmeye karar vermiş. Bizim Türk olduğumuzu öğrenince çok şaşırıyor ve hemen Türkiye'ye gelmek istediğini söyledikten sonra rotamız hakkında detaylı bilgi istiyor bizden. Sohbet ettikten sonra beraber öğlen yemeklerimizi kasabanın yüzyıllık çınarının altında yiyoruz ve St.Claude'ye doğru giderken David’i arkasından su dökerek uğurluyoruz .St.Claude'ye ulaştığımızda vadinin arasında kocaman bir şehir olarak bizi selamlıyor. Benzinliğe elimizde benzin şişemizle girince görevli bir an mataramıza içecek doldurmak icin durduğumuzu sanıyor. Tam içecek dolabına doğru giderken benzin istediğimizi söylüyoruz ve 1 euroluk benzin alıyoruz. Ve günü yine ufacık bir yol seçim hatasıyla kapatıyoruz.

Sadece gideceğimiz bir sonraki şehri değiştirerek fazla kilometre yapmadan yarına başlamayı hedefliyoruz böylece. Akşam yine ağaçların arasında uyuyakalıyoruz :)

24 Temmuz 2008 Perşembe

2008-08-01T06:40:00.000-07:00

Uyanır uyanmaz bir gün önce ulaşamadığımız Annecy’ye ulaşmak için yeniden pedallara asılıyoruz. Yolda karşılaştığımız 70'lik dedelerin bisikletleri üzerinde formalarıyla uzaktan 15'lik gençlere benzemesi bizi gülümsetiyor. Annecy’ye harika bir göl manzarası ile ulaşıyoruz ve fakat bu güzellik şehrin karmaşasından kurtulamamızla bir kabusa dönüşüyor. Kabusun karabasana döndüğü nokta ise bir otobana hem de ters yönden girdiğimiz an oluyor. Yolda çalışanların şaşkın ve bizim tedirdin bakışlarımız ara ara kesişiyor ve sonunda yeniden bir yolunu bulup karabasanımızdan kurtuluyoruz. Öğlen molamız ufacık bir göl kenarında. Çoktan kokuşmaya başlamış olan çamaşırlarımızı yıkadıktan sonra çamasırlarımızla birlikte bizde güneşe seriliveriyoruz. Bir sonraki hedefimiz olan Bellegarde’ye 15 km kala yanlış bir karar daha veriyoruz ve yolumuzu 40km uzatıyoruz. Son 2 günde sık sık yaptığımız bu hataya çoktan alışmış durumdayız. Kamp kurup yorgunluk atıyoruz. Son iki günde toplam 150 km yol yapmamıza rağmen haritada halen fazla ilerleyemediğimizi görmek biraz sıkıcı ama olsun, sabırlı olmayı çoktan öğrendik bile :)

23 Temmuz 2008 Çarşamba

2008-08-01T06:30:00.000-07:00

McDonalds’ın açılmasıyla birlikte bir gün önce gönderemediğimiz güncellemeleri göndermeyi başardık. Öğlene doğru yeniden yollardaydık fakat bir türlü ana yoldan kurtulamamıştık. En sonunda şoförlerden birinin “Beni takip edin sizi ara yola kavusturacagım” mimiğini çözmemizle aracı takibe başladık. Ve sonunda ana yoldan kurtulmuştuk. Yolda birkaç turcuyla karşılaştık ancak durmaya hiç niyetleri gözükmedi ve hızlıca uzaklaştılar:) Sadece el sallaşıyoruz diğer turcularla, ilginç geliyor bize ama onlar icin gayet olağan şeyler yolda tur yapanlarla karşılaşmak.

Ugine’e ulasıyoruz ve bundan sonra bizim için çok büyük bir sürpriz var. Bisikletler için ayrı bir yol var Annecy’ye kadar ve bu tabelalarla şehrin her yerinde gösterilmiş..

Tabi ki araç sesinden uzak 52 kilometre boyunca önümüzde uzanan yolda keyifli bir şekilde biniyoruz bisiklete ve biçilmiş bir tarlada çadırımızı kurup günümüzü sonlandırıyoruz..

22 Temmuz 2008 Salı

2008-07-24T23:52:00.000-07:00

Sabah, akşamdan aldığımız ders sonucu ( dağda güneş yoksa hava soğuk olur ) öğlen saatine kadar bekliyoruz. Sabah nehirde elimizi yüzümüzü yıkamayı hayal ederken yemek kabımızı bile soğuk su yüzünden yıkayamadık:)

Bizim bu hareketimize karşılık 30 dakika sonra 6-7 yaşından başlayan ve onlarca gencin oluşturduğu gruplar köprümüzün altından rafting yapmaya başladılar, harikaydı. Normalde iki yetişkinin yan yana oturduğu yere bu gençler 4 kişi sığıyorlardı vs vs …

Daha sonra öğlen güneş tepedeyken yola koyulduk. Yol büyüleyici bir hal aldı. Etrafımızda biblo gibi evler, kartpostal gibi manzaralar derken bir baktık ki fotoğraf çekmekten pedal çeviremiyoruz ve güneşin sıcağı bizi etkiliyor.

Hemen hızla toplandık yokuşları çıkmaya başladık. Tek bir inişin olmadığı bu yol etrafın güzelliği sayesinde oldukça eğlenceli geçti. İrtifa arttıkça hava ve özellikle gölgedeki sıcaklık çok düştü. 10 derecenin altına düşen sıcaklıklarda hemen İzlanda için getirdiğimiz uzun kolluklarımızı rüzgar geçirmez kıyafetlerimizi giyindik. Tam bitti dediğimiz vakitlerde yeni bir tepenin ve tırmanışın olması bizi biraz yıpratır gibi oldu.

Tam bu sırada yolun kenarında gördüğümüz karlar bizi kendimize getirdi:) Temmuz ayının sonunda karların arasında bisiklete biniyorduk, üşüyorduk.

Ve tam o sırada Saint Bernard (bilindiği gibi can kurtaran bir köpek türüdür) köyüne ulaştık… Ve canımızı kurtacak iki maket köpek dışında bir köpek göremedik…

KOCAMAN motivasyon arttırıcı çikolata ile enerji depolayıp… Fransa sınırına adım attık…

Sınır sadece 2 adet bayrağın yan yana durmasından ve Avrupa Birliği sembolünün altında "France" yazan bir tabeladan ibaretti …

İşte güzel iniş zamanı. Pedal çevirmeden 30 km ve buz gibi sogukta daha da giyindik… Dağların dibine indik ve yine sıcak hava …

Arkamıza baktığımızda "nereden nereye" dedik ve gülümsedik… Artık Alp Dağları arkamızda kalmıştı ve biz FRANSA'daydık… bakalım bu akşam nerde yatacağız?

21 Temmuz 2008 Pazartesi

2008-07-24T23:36:00.000-07:00

Sabah uyanınca tabi ki kurmuş olduğumuz çadır gece ki kadar insanlardan korunaklı ve gizli olmuyor. Sabah bizi goren 2-3 tonton kişinin bizim bu hareketimizi sempatik bulması ve gülümsemesi ayrıca bizi mutlu etti. Tekrar vadide yola koyulduk. Geneli çıkıs olan yolculuğumuz sağımızdaki ve solumuzdaki dağların giderek yükselmesi ve bizi çevrelemesiyle devam ediyor. Ve en sonunda Avrupa'nın en yüksek zirvesi olan Mont Blanc'ı goruyoruz.
Tam "saat daha erken, biraz daha binelim" derken harika bir kamp yeri buluyoruz!!

1909'da yapılmış gürül gürül akan bir nehrin üzerindeki kullanılmayan ve gözlerden uzak bir köprü…

Köprünün üzerine yerleşmek için ufak 10 metrelik bir orman patikasını geçmemiz gerekiyor. ( hic sorun değil :) köprü taştan olmasına rağmen çadır kuracak yer bulmak için zorlanıyoruz. Nedeni ise bu eski köprünün taşlarından zemininden fışkıran yüzlerce bitki, ağaç ve yosun :)

Altımızda gürül gürül akan bir nehir ve karşımızda en yuksek zirve ve aksam yemeği yapılmaya başlanıyor… güneş yavaş yavaş dağların arkasına geçiyor ve birden buz gibi bir hava. İşte o an birbirimize bakıp iyi ki durmuşuz diyoruz. Hava çoook soğuk…

Ve gitgide daha da soğudu.

Ve yedik.

Ve uyuduk.

Biraz da üşüdük…

20 Temmuz 2008 Pazar

2008-07-24T23:24:00.000-07:00

Eee o kadar kısa sürede o kadar uzun bisikete binince biraz tembellik yaptık… Çadır yeri uygun olunca çok erken kalkmak için pek neden olmuyor…Sabah bir parkta kahvaltı yaparken yine yaşlı bir İtalyan dede ile iletişim kurmaya çalıştık… ama sanırım beceremedik. Daha önce bahsettiğimiz gibi Avrupa'da aynı yöne giden yol sayısı ve seçenekleri çok fazla ve biz genel olarak daha az taşıt olan yollada binmeyi tercih ediyoruz Tabi bunun da dezavantajları oluyor. Daha dik yokuşlar, daha dolambaçlı bozuk yollar, ama bir kere o dik yokuşları çıkabildiniz mi manzara olsun, yolun keyfi olsun size bütün ağrılarınızı unutturuyor. Yine böyle bir yolda zar zor çıkıp arkasından keyifle, hızlıca güzel kokular arasında inişler yaparken Murat'ın tekeri patlıyor ve 10 dakika mola…
Teker tamir edilirken herhangi bir maddenin saplanması sonucu değil hızla giden Murat'ın hızla dururken jantın ısınması ve ısınan jantın iç lastiğinin daha önce tamir olan yerini eritmesi sonucu olduğunu fark ettik. Ve iniş bitti yağmur çiselemeye başladı. Biz Aosta vadisinde ve vadiyi koruyan biribinden güzel gözetleme kulesi ve kalelerin arasında sürüşümüze devam ettik. Yağmurun artmasıyla oldukça güzel bir yere tekrar çadırımızı kurduk. Ve aksam yemeği ve mutluluk ve uyku... Zzzzz...

19 Temmuz 2008 Cumartesi

2008-07-24T23:18:00.000-07:00

Ve ayrılık vakti... Sabah 10 gibi son hazırlıklarımızı yapmak üzere uyandık. Sabah kalktığımızda farkettik ki biz böyle 2 gün daha geçirirsek bi daha yola çıkamayacağız ve bu tur böyle geçecek . Barbara (İtalyan arkadaşımız ) bize bütün yorgunluğumuzu unutturdu. Ve bize yolluk hazırlayıp öyle uğurladı… Bisiklet sürmeye başladığımızda ikimizin farkına vardığı ortak şey tura başladığımız ilk günden çok daha güçlü diri ve mutluyduk ki yola saat 1'de de cıkmamıza ragmen 110 km yol gidebildik. Akşam yine uygun güzel bir ağaç dibinde çadırımıza yer bulduk. Sivrisinek saldırsından çadırımızın içine kaçarak kurtulduk.

18 Temmuz 2008 Cuma

2008-07-24T23:14:00.000-07:00

Yine rahat yatağın verdiği konforla uzun uzun uyurken evin kedisi(ismi Tekir) tarafından tırmalanıp uyandırıldık. Akşam arkadaşımızın eve gelmesi ve bizi COMO gölü kıyısındaki ve onun önerisi ile gerçek İtalyan pizzasını en iyi yapan NAPOLİ ( ki ona göre bütün yemekleri çok güzel olan bir şehir) pizzasını tadabileceğimiz güzel mütevazi bir pizzacıya gittik… yedik içtik eğlendik ve bisiklete binmeden de yorulmayı becerdik.

17 Temmuz 2008 Perşembe

2008-07-24T22:58:00.000-07:00

Ve uyandık …Öğlen 12'de kalkıp günü başlatmak ne kadar ilginçmiş. Bugün bisiklete binmediğimiz için günümüz oldukça yavaş ve durgun geçmekte. Günlüğümüz ve fotoğraflarımızı blog için hazırlarken bir yandan da evin bütün imkanlarını kullanıp elektronik donanımızı şarj ettik. Ev sahibi arkadaşımız bize Türk konukseverliğini İtalyan tarzında gösterdi. Yıllardır Türkiye'de tatil yapan ve ülkemizi çok seven bu arkadaşımız dilleri ısırtacak yemekler hazırladı ve bize sohbetlerimiz esnasında ülkesi hakkında ufak ufak bilgiler verdi. Nerede ne yenir nerelerdeki insanlar nasil yapıdadır vs vs… Sonuç güldük eğlendik ve oldukça rahat bir yatakta uyuduk…

16 Temmuz 2008 Çarşamba

2008-07-18T14:29:00.000-07:00

Sabah uyandığımızda sümüklü böcekler tarafından kuşatıldığımızı farkettik ve hemen sümüklü böcek operasyonu yaparak pedal basmaya başladık.

Ekmeğimizi aldıktan sonra kahvaltımızı yaptık. Bugün Como’daki arkadasımızda kalacagımız için sadece 60km yapmayı planladık. Onun için de molalarımız daha uzun oluyor. Kahvaltı sonrasında Alp'lerin eteklerinde pedal basmaya devam ettik. Bazı zirvelerde kar görüyoruz gibi geliyor. Öğlen molası için yolun kenarında Alpler manzaralı bir çocuk parkında durduk.

Ve tam yemek yapmak için tenceremizi çıkarttığımızda farkettik ki sabah yaptığımız sümüklü böcek operasyonu çok da başarılı olamamış.

Como’ya vardığımızda henüz mesai saatindeydik ve arkadaşımız işyerindeydi. Bize anahtarını verdi ve sonrasında komşuları polisi aramasın diye telefon açtı. Evi bulup hemen kendimizi duşa attık ve üzerimizden akan sarımsı sularla şaşırdık :)

Akşam yemeğimiz alışmadığımız şekilde mozzerallo buffalo,ton balıklı minik biber dolması ve patlıcanlı arkadasımızın kesfettigi özel bir yemekle yaptık. Bu arada evinde misafir oldugumuz arkadasımız tam bir Türkiye hayranı. Gelecek Nisan ayında işinden ayrılıp Türkiye'ye yerlesmek istiyor. Dolabında Türkiye'den alınmıs kahve bile mevcut :)

15 Temmuz 2008 Salı

2008-07-18T14:20:00.000-07:00

Güne, gece tulumlarımızın yanına koyduğumuz "Biz İzlanda'ya Gidiyoruz" yazısının nereye gitmiş olacağını düşünerek başladık. Sabah güneşiyle sadece yanan kollarımız ve bacaklarımızın değil sırtımızın da güneş görmesinin iyi bir fikir olduğunu düşünerek biraz güneşlendik.

Yola çıktıktan sonra bir de baktık Brescia’da herşeyin yasak olduğu bir parkın komşu duvarındayız ve yemek yapıyoruz. Daha sonra Como tabelalarının peşinden bir yoldan diğerine girdik.

Yolda ilk defa gerçekten yokuş sayılabilecek yollarla karşılaştık. Bu arada İtalya’da bir noktadan diğerine çok fazla yol alternatifi var. Hangisinin uygun olduğunu bulabilmek için gerçekten detaylı bir haritaya ihtiyaç duyuluyor. Biz de bugünü keyif derecesi yüksek ama Gps'imizdeki haritada gözükmediği için sürekli yarım daireler çizerek geçirdik. Polisin akşamüstü bizimle karşılaştığı otobanımsı yolda ise düşük hızımızdan ötürü yan yola yönlendirildik ve gerçekten polislerin eskortuyla yan yola yani sevdiğimiz yol tipine kavuşabildik. Kamp yapacak uygun bir yer bulamadığımız için gece de biraz bisiklete bindikten ve bu sırada Türkiye'dekilerle benzer ucuzlukta bir internet kafede sadece 15 dakika geçirebildikten sonra yolumuza devam ettik. Çadırımızı kurduğumuzda 120km yol yapmış ve saati 22:30 etmiştik.

14 Temmuz 2008 Pazartesi

2008-07-18T14:01:00.000-07:00

Sabaha tarlalarına çalışmaya bisikletleriyle gelmiş İtalyan çiftçilerle selamlaşarak başlıyoruz. Ostiglia’ya ulaştığımızda havadaki bulutlar yağmurun habercisi ve ilk defa t-shirterimizle üşüyoruz. Market aışverişi sırasında dışarıda bisikletlere göz kulak olan Murat haliyle ıslanıyor biraz.

Ostiglia’dan sonra çok fazla kamyonun yollarda olduğu ama bütün kamyoncuların biz bisikletlileri bir taşıt olarak gördüğü ve uygun yer olana kadar bizim arkamızda bizimle birlikte gidip ondan sonra solladıkları yolla Montava’ya varıyoruz ve Montava’dan sonra daha da çok kamyon bize eşlik ediyor. Sürüş güvenliği açısından bir problem olmasa da sırf kamyonların motor gürültüsü bile bizi rahatsız ediyor ve sonunda sapa bir yol bulup derin bir nefes alıyoruz. Bu sapa köy yollarının sonunda Lago di Gardo’ya yani Gardo Gölü'ne varıyoruz.

Kamp alanına arka kapısından girdiğimiz icin bize en uygun gelen yere çadırımızı kurduktan ve yemeğimiz yedikten sonra gelen karavan sahibinden bu alanın paralı olduğunu öğreniyoruz. Biz de gölün kıyısında gün batımı manzaralı bankımıza yerleşiyor ve havanın kararmasıyla çadırımızı kurmadan uyku tulumlarımızda uykuya dalıveriyoruz. Rüyalarımızda ise gün boyunca geçtiğimiz 110km yi görmüş olsak gerek:)

13 Temmuz 2008 Pazar

2008-07-18T13:45:00.001-07:00

Sabah uyandığımızda farkettiğimiz ilk şey günlerden Pazar olması ve ekmek almayı Cumartesi günü unutttuğumuzdu. Yolda gördüğümüz ilk telefon kulübesinden Türkiye'deki ailelerimize telefon ettikten sonra kalan son ekmeklerimizle kahvaltımızı yaptık.

Öğlen yemeğinden sonra Ferrara’ya vardık. Neredeyse ufacık kasabalarda bile halen korunmakta olan eski şehir merkezi Ferrara’da inanılmaz güzellikte. Çok geçmeden yeniden meyve bahçelerinin arasındaki yollardayız tabii ki sık molalar eşliğinde. Gördüğümüz meyveler yolculuk sırasında çok fazla enerji ve mutluluk veriyor bize.

Yolda samanları spiral şekilde toplanmış onlarca tarladan birinde durup fotoğraf çektik. Öğlen yemeği için bu sefer bulduğumuz nokta ise Avrupa'da cok yoğun şekilde dolaşan karavanlar için hazırlanmış bir ikmal noktası.

Yol boyunca bize eşlik eden ve İtalya’nın en uzun nehri olan Po'nun suyunun çok da içilebilir olmadığını öğrendik ve maalesef bunu Murat benzinlikteki bir çeşmeden su doldurup biraz da olsa içtikten ve sonrasında ‘’bu suyun tadı biraz garip’’ dedikten sonra yanımıza gelen benzincinin ‘not to drink’ ‘not to drink’ demesiyle anladık.
Bu günün sonunda tarlaların arasındaki çocuk parkına yerleştiğimizde km saatimizde 106 km yazıyordu.

12 Temmuz 2008 Cumartesi

2008-07-18T13:36:00.000-07:00

Sabah çadır kurduğumuz sahilde bir bakıyoruz etrafımız bizim gibi çadır kuranlar tarafından doldurulmuş. Bu arada ‘’acaba gelgitten dolayı deniz yükselecek mi yoksa çekilecek mi?’’ sorumuza denizin çekilmiş olmasıyla cevap buluyoruz.

Sahil şeridinden bisiklet yollarını kullanarak keyifli keyifli epeyce bir yol aldık ve hem market alışverişimiz yapmak için hem de kahvaltı vakti geldiğinden mola verdik. Molamız sırasıda 84 yaşındaki İtalyan dedeyle yarım İngilizce yarım İtalyanca yarım da vucüt diliyle anlaşıp hoş vakit geçirdik. Bizi yemeğe davet ettiğini düşünsek de kahvaltımızı yeni yaptığımız ve bulutlu olan hava bisiklete binmek için uygun olduğundan nazikçe teklifini reddedtik. Pedal bastıkça araba plakalarının değiştiğini farkettik daha sonra gps'imizden kontrol edince bir de baktık ki SAN MARINO sınırlarındayız artık..Sınırların olmadığı dünya hayali bir kez daha canlanıyor kafamızda…Fakat gün içinde beklemediğimiz bir olay gerceklesiyor ve Murat’ın ön lastiği patlıyor. Bisikletin lastiğini tamir ettikten sadece 10 dakika sonra yeniden yolardayız ..Ama ikinci tamir ve ardından değiştirdiğimiz yama setiyle üçüncü tamir çabamız sonuç veriyor ve günü 112 km yol yaptıktan sonra büyük bir hipermarketin kocaman bahcesinde çadırımıza bulduğumuz kuytu bir köşede sonlandırıyoruz.

11 Temmuz 2008 Cuma

2008-07-14T03:46:00.000-07:00

Ve sabah feribotta uyanıp eksiklerimizi tamamlayıp kıyafetlerimizi yıkayıp... Feribotun öglen İtalya saatiyle 2'de limana varmasını bekledik. Bu 20 saatlik yolculuktan sonra yine ilk günkü kadar temiz ve yenilenmiş durumdaydık.

Ancona'da öglen vakti ilk işimiz bir market bulup öğle yemeğimiz için gerekli yiyecekleri almaktı. Marketi bulduk. Pahalı ararken ucuza bulduk, sevindik mutlu olduk ... Yedik doyduk dinlendik ve yola koyulduk. İtalya'ya ayak basmamızla etrafımızdaki yapılar ve insanlar çok değişti. Yunanistan biraz daha ülkemize benzerken İtalya'da bizi karşılayan tarihi dokular, bisiklete binen yüzlerce insan, aradığınız herşeyi bulabilceğiniz marketler yolculuğumuzu çok keyifli bir hale getirdi. Marketlerdeki fiyatlar Yunanistan'dan bile düşük olması bizi oldukça şaşırtan diğer bir noktaydı. Akşam vakti o günkü hedefimiz olan Fona kasabasına ulaştıktan sonra biraz daha ilerleyip uygun kamp yapacak alan aradık tam bu sırada bizim için ayrılmış yumuşacık kumu olan serin bir sahil bizi bekliyordu. Deniz kenarındaki bu kampın ardından kilometremize baktığımızda 65 km yol yapmış olduğumuzu farkettik . Bu hızla gidersek biz 3 ay dolmadan 1 ayda bitireceğiz sanki...

10 Temmuz 2008 Perşembe

2008-07-14T02:15:00.000-07:00

Sabah güneşin yüzümüze vurmasına izin vermeden saat 6 sularında ufak bir atıştırma yapıp yola çıktık. Tam yine sıkıcı ve bunaltıcı (bütün araçlar hızlı biz yavaş ) otobana çıkmışken Yunan polisi tarafından uyarılıp sahil kenarına yönlendirildik. Ve işte o anda gerçekten tur çok keyifli olmaya başladı. Sakin ve bisiklete saygılı insanların bisiklete gerçekten bir taşıtmış gibi davranması ile gözlerimizden boncuk boncuk dükülen gözyaşlarımıza ter süsü verip yolumuza devam ettik. Gün başında İtalya'ya geçiş yapacağımız Patras Limanı'na varamayacağımızı konuşmamıza rağmen bi baktık ki Patras'tayız...oldukça hızlı ve keyifli bir yolculuktu özellikle buz gibi ve güzel tatlı suyu olan köy çeşmesini bulmamız kavunumuzu burda soğutmamız güzelliklerden sadece birkaçı idi.

Patras Limanı'na 1700 de varmamızla İtalya'ya giden feribotlara ve varış saatlerine baktık. İkimiz de gereksiz yere vakit kaybetmek istemiyorduk. Rotamızda ufak bi değişiklik yaparak İtalya'nın Ancona limanına gitmeye karar verdik ve böylese bir gün boş yere beklemektense hemen İtalya'ya doğru yola çıktık. Sadece yarım saat sonra yeni geminin güvertesindeydik. Havuz başına yakın oturup duş aldık güneşlendik eğlendik ve mutluyduk... Ve yine akşam yine gece yine güverte yine temiz hava yine esintili bir yolculuk. Gün sonunda kilometre saatimiz 123 km yol yaptığımızı gösteriyordu.

9 Temmuz 2008 Çarşamba

2008-07-14T02:11:00.001-07:00

10 saat feribot güvertesinde bol temiz havalı ve esintili yolculuğun ardından Pireus Limanı'na vardık. Hiç vakit kaybetmeden bisikletlerimizi hazırlayıp hemen yola koyulduk... Feribot limanına sanayi bölgesinde olması ve sabah trafiği sebebiyle keyifsiz bir 90 dk lık bisiklet sürüşü yaptık. Sonunda uygun bir çimenlik görüp sabah kahvaltımızı yapabildik. İncir ve üzüm kurularından destek alarak ve etraftaki esnaflardan ( oto tamircisi ) su ikmali yaparak ( Yunanistan'da suların tadı çok kötü ... şişe ile satılanlar dahil ) enerjimizi aldık ve tekrar pedal basmaya başladık. Bildiğimiz ve sorduğumuz kadarıyla tek yol olan otobandan Korinthos Kanalı'nı geçmek ve daha sonra günü uygun bir yerde sonlandırmak üzere oldukça sıcak bir havada toplam 6 saat bisiklete bindik . Gün sonunda çok güzel bir denize sahip olan bir koyda denizi kıyısında konakladık. Gün sonunda baktığımızda 110 km yol yapmış olduğumuz farkettik.

8 Temmuz 2008 Salı

2008-07-13T23:51:00.000-07:00

Son hazırlıklarımızı yaptık ve 7:30 da tur için hazırız. İlk hedef Turgutreis. Tam 9:10'da Turgutreis’e varıp bizi 9:30'da Kos Adası'na götürecek olan teknede yerimizi ayırttık ve bu sırada bizden bisikletler için ek ücret istememeleri çok hoşumuza gitti. Serdar Kaptan bize oldukça yakınlık ve ilgi gösterdi. Bizi Kos Adası'na kadar Kaptan Köşkü’nde misafir edip ikramlarda bulundu. Kos’a indik ve Yunan polisler tarafından güleryüzlü bir "Merhaba" ile karşılandık. Kos adasında Fanos seyahat acentasından Pireus Limanı'na biletimizi aldık. Yolculuk saat 21:00 de ... Bu saate kadar Kos Adası'nda gezerek çeşitli noktalardan Türkiye’ye baktık. Seçtiğimiz bu feribot da bisikletler için ek bir ücret istemedi ve Atina'ya varış saatinin sabah 6:30 olması oldukça işimize geldi. Bir sonraki gün erkenden Patra'ya olan yolculuğumuza başlayabilcektik. Bu ada, bisiklet sürme açısından oldukça keyif vericiydi, kendimizi hiç yalnız hissetmedik. Bütün aileler çocuklarıyla bisiklete biniyordu. Gençler bisiklet ve motorsikletten hiç inmiyordu.

Bodrum'dayız

2008-07-07T04:22:00.000-07:00

06.07.2008 cumartesi gunu gece 11de başlangıç noktamız olan Bodrum'a ulaştık..Bugün yani pazar günü son eksiklerimizi kontrol ediyoruz..Pazartesi saat 9.30 da maceramız başlıyor Yunanistan'ın Kos adasına doğru..

Biz..

2008-07-02T01:23:00.000-07:00

Bugün Bilim Çocuk Dergisini ziyaret ettik.

Biz Gidiyoruz!

2008-07-02T01:18:00.000-07:00

7 Temmuz 2008'de yola çıkıyoruz..